Offerman Consulting
spacer Zone

Vodafone-leed

Na bijna vijftien klant te zijn geweest, had ik het helemaal gehad met Vodafone. De manier waarop zij met hun klanten omgaan, slaat nergens op. Er hoeft maar iets mis te gaan (wiens schuld het ook is), of ze sluiten je direct af. Niemand in het call center kan je helpen: ze kunnen niet bij de gegevens en mogen je niet doorverbinden met mensen die misschien wel iets weten of zouden kunnen opzoeken. De interactie tussen deze onderneming en zijn klanten bestaat alleen nog uit blokkeren en aanmanen door Vodafone enerzijds en het massaal overstappen naar een andere provider door hun klanten anderzijds.

Inmiddels is duidelijk dat het leven van een ex-klant nog zwaarder is dan dat van een klant. Vodafone factureerde de maand na de opzegging gewoon door en schreef dat via automatische incasso ook af van mijn rekening. Dus heb ik die overschrijving laten storneren en gebeld dat het abonnement opgezegd was. Mij werd een eindafrekening beloofd, ook middels een brief.

Die eindafrekening kwam nooit, maar wel een brief van Intrum Justitia. Daaruit blijkt dat Vodafone zijn opzeggende klanten niet eens meer afhandelt maar direct doorverkoopt aan Intrum Justitia. Vervolgens ontspint zich een hele bizarre briefwisseling tussen mij en deze incasseerder. Ik leg uit wat het probleem is en zet mijn argumenten op een rij. Zij lezen niets, sturen alleen steeds dreigender klinkende standaardbrieven. Daarbij wordt niet alleen op geen enkele manier ingegaan op mijn argumenten, maar knippen en plakken zij allerlei onzin die geen enkele relatie heeft met deze discussie.

Bizarre briefuitwisseling:

Daarna werd het meer dan anderhalf jaar heel stil. Ik dacht eerlijk gezegd dat ik nooit meer van Vodafone of Intrum Justitia zou vernemen, totdat een deurwaarder de dagvaarding kwam bezorgen. Met de eerdere briefuitwisseling was het weinig werk om een goed onderbouwd verweer in te dienen.

Uiteindelijk heeft de rechter bepaald dat ik alleen de nog daadwerkelijk verschuldigde abonnementskosten hoefde te betalen, maar dat de incassokosten, de registratiekosten en de gerechtelijke kosten gemaakt door Intrum Justitia niet betaald hoeven worden, waarmee het (inderdaad) verschuldigde bedrag op 57,75 euro plus 1,46 aan rente komt.

De rechtzaak:

Deze hele zaak laat zien dat het beleid van Vodafone is om (ex-)klanten zo veel mogelijk te intimideren. Hoe eerder men betaalt, des te goedkoper is dat immers voor hen. Daarbij brengt Vodafone ten onrechte wel allerlei kosten bij de klant in rekening. Wie wel betaalt om er van af te zijn — veel mensen schrikken toch terug voor een rechtzaak — wordt genaaid door de provider waar hij jarenlang zijn geld naar toe heeft gebracht.

Voor de dreigbrieven van Intrum Justitia hoeft men helemaal niet bang te zijn: dat incassobureau kan helemaal niet bij de belgegevens van de Vodafone-klanten. Daarmee ontberen zij niet alleen de informatie om inhoudelijk antwoord te kunnen geven op de brieven die je terugstuurt, maar ook de informatie om een rechtzaak fatsoenlijk te kunnen onderbouwen of in te kunnen schatten of die überhaupt kans van slagen heeft.

Dit alles laat zien dat je je niet hoeft te laten ringeloren door bedrijven als Vodafone, als je bereid bent om daar wat brieven voor te schrijven. Zouden we dat allemaal zo doen, dan zouden die bedrijven ook direct ophouden met dit soort maffia-praktijken, simpelweg omdat dat ze een heleboel geld kost.